wydarzenia to jednak brak mi w tej lekturze „ducha antycznego Rzymu”, co przejawia się m.in. w znikomej ilości „wstawek z łaciny”. Prócz nazw własnych pomieszczeń oraz pozdrowienia gladiatorów łaciny praktycznie brak. Zabrakło nawet rzymskiego pozdrowienia „Ave!”. Otwarcie przyznam, że w owej lekturze irytuje mnie ta „fantastyka”, która niszczy moim zdaniem
dokonane przez Kapuścińskiego są w zgodzie z moją opinią, to niewątpliwie warto poznać zdanie tak dobrego historyka i dziennikarza jak Ryszard Kapuściński. Na plus należy także zaliczyć fotografie w wykonaniu samego autora, uzupełniające książkę, pochodzą one z różnych zakątków świata i stanowią dobrze dobrane dopełnienie reporterskiego dzieła. „Rwący nurt historii.
uważa, że wojnę na froncie wschodnim tak naprawdę rozpoczął Związek Radziecki, choć jeszcze bez działań wojennych. Chciał je rozpocząć na początku lipca, ale Hitler ubiegł w tych zamierzeniach Stalina o dwa tygodnie i uderzeniem wyprzedzającym, sprowokowanym przez działania Stalina, pokrzyżował plany generalissimusa, zadając ciężkie straty nieprzygotowanej do obrony Armii Czerwonej.
moich oczach tą pozycję jako powieść historyczną. Oceniając wartość stylistyczną, fabularną czy językową książki muszę powiedzieć, że to pozycja pod każdym względem przyzwoita. Obawiam się jednak, że przy takiej jak obecnie ilości publikowanych powieści podpinających się pod historię to niestety „Żona Piłata” utonie w morzu średniactwa. Dzieło A. May naprawdę przyjemnie
poruszanymi w niej zagadnieniami, a nie szerokie rzesze czytelników. Ci pierwsi powinni być jednak z niej w pełni usatysfakcjonowani, gdyż jest to praca o wysokim poziomie merytorycznym. Jak wskazuje sam tytuł na stronach owej książki zetkniemy się z losami małżonki rzymskiego prefekta Judei Poncjusza Piłata, orzekającego wyrok w najsławniejszym procesie w
wnioskami autora. I muszę przyznać, że dla mnie wypada on bardziej niż przekonująco. Nie będę zdradzał szczegółów, żeby nie psuć przyjemności z czytania. Powiem tylko tyle, że radziecka doktryna zakładała wybuch kolejnej wojny światowej pomiędzy państwami kapitalistycznymi, w czasie której ZSRR zachowa początkowo neutralność, a gdy walczące ze sobą państwa zachodnie
dziejach ludzkości. Tą kobietą jest Klaudia Prokula, będąca jednocześnie jedną z najmniej znanych postaci biblijnych. Wspomnienie w Ewangelii zasługuje swemu niezwykłemu darowi jasnowidzenia. To właśnie ona ma wizję sądu Jezusa z Nazaretu, którego niesłusznie skaże na śmierć jej mąż. Mimo usilnych starań, mąż nie daje wiary jej przepowiedni. O Klaudii Prokuli
wrócić tam po wielu latach, aby w roku 64 n. e. spisać tą właśnie historię swego życia w którym doświadczyła miłości, dobroci, przyjaźni, ale i zdrady oraz smutku. Przez cały czas równolegle bujnie rozwija się jej życie duchowe. Powieść składa się z czterech okresów (Monokos, Antiochia, Rzym, Cezarea), z których