Cesarz reportażu zmarł 23 stycznia 2007 roku, ale jego spuścizna jeszcze długo nie pozwoli nam o nim zapomnieć. Wydane już po śmierci „Zapiski” Ryszarda Kapuścińskiego o XX i XXI wieku tylko to potwierdzają. Książkę stanowią starannie wybrane i wyselekcjonowane artykuły, wypowiedzi i eseje Kapuścińskiego na różnorakie tematy. Wybór, zaakceptowany przez
czemu dostrzec możemy znakomitą fachowość jego opinii i doświadczeń. Kierując się empirią Kapuściński stara się nakreślić przyszłość Trzeciego Świata, widząc ogrom problemów, które nim targają i indyferencję Zachodu na sytuację w Afryce, autor większość swoich wypowiedzi tonuje jako dość pesymistyczne. Jednak najważniejsze, co sam podkreśla w wielu artykułach, ciężko jest
opatrzone należytą bibliografią, co daje możliwość weryfikacji. Co prawda w polskich warunkach może to nie być takie proste, gdyż większość źródeł to publikacje radzieckie, jednak jeśli komuś bardzo by na tym zależało, to taka możliwość istnieje. Składając te fakty ze sobą oraz uzupełniając je fachową wiedzą nabytą w czasie służby
służbie terrorystów traktuje właśnie niniejsza książka autorstwa Jacka Adamskiego - Nowe technologie w służbie terrorystów, wydana nakładem Wydawnictwa TRIO. Autor podzielił swoja pracę na dwie główne części, gdzie najpierw opisuje obecnie wykorzystywane metody terrorystyczne, a następnie przedstawia swoja prognozę dotyczącą dalszego ewoluowania metod i technik stosowanych przez terrorystów, a także
określenia. Istnieje kilkaset definicji, a chyba żadna nie oddaje całej prawdy o terroryzmie. Nie jest on też zjawiskiem statycznym, wręcz przeciwnie, zmienia się i ewoluuje, dostosowując się do zmieniających się warunków, w jakich przychodzi mu istnieć. Podąża za światowymi trendami, a niekiedy nawet je wyprzedza. Ma oczywiście swoje ograniczenia finansowo-organizacyjne,
wnioskami autora. I muszę przyznać, że dla mnie wypada on bardziej niż przekonująco. Nie będę zdradzał szczegółów, żeby nie psuć przyjemności z czytania. Powiem tylko tyle, że radziecka doktryna zakładała wybuch kolejnej wojny światowej pomiędzy państwami kapitalistycznymi, w czasie której ZSRR zachowa początkowo neutralność, a gdy walczące ze sobą państwa zachodnie
dziejach ludzkości. Tą kobietą jest Klaudia Prokula, będąca jednocześnie jedną z najmniej znanych postaci biblijnych. Wspomnienie w Ewangelii zasługuje swemu niezwykłemu darowi jasnowidzenia. To właśnie ona ma wizję sądu Jezusa z Nazaretu, którego niesłusznie skaże na śmierć jej mąż. Mimo usilnych starań, mąż nie daje wiary jej przepowiedni. O Klaudii Prokuli
wrócić tam po wielu latach, aby w roku 64 n. e. spisać tą właśnie historię swego życia w którym doświadczyła miłości, dobroci, przyjaźni, ale i zdrady oraz smutku. Przez cały czas równolegle bujnie rozwija się jej życie duchowe. Powieść składa się z czterech okresów (Monokos, Antiochia, Rzym, Cezarea), z których