Kapuścińskiego zostały w większości trafnie skompilowane, mimo że zdarzają się momenty gdzie poszczególne fragmenty są nie do końca idealnie dobrane, to ogólny pomysł został dobrze zrealizowany. Pokazują one fachowość autora i ciekawość poglądów na tematy społeczno – polityczne, które znacznie mogą wzbogacić światopogląd czytelnika. I choć nie wszystkie interpretacje faktów
nakazuje działać błaznom w obronie pokoju. Choć to priorytet dla naszego bohatera, to z polecenia Filoksenitesa, cesarskiego skarbnika, jednej z najważniejszych person w otoczeniu monarchy, musi się zmierzyć z tajemnicą zagadkowej śmierci Kamila Bastaniego – weneckiego kupca handlującego jedwabiem. Obie sprawy nie bez przyczyny kręcą się wokół Wenecji i jej
informacji osoba zainteresowana tematyką z pewnością już się gdzieś zetknęła, stanowi ona jednak znakomite kompendium podsumowujące i systematyzujące wiedzę na temat współczesnego terroryzmu. Z pewnością nie jest to książka dla każdego. Porusza bardzo konkretną i dosyć wąską tematykę, co powoduje, że jej nabywcami będą głównie ludzie w jakiś sposób zainteresowani
wnioskami autora. I muszę przyznać, że dla mnie wypada on bardziej niż przekonująco. Nie będę zdradzał szczegółów, żeby nie psuć przyjemności z czytania. Powiem tylko tyle, że radziecka doktryna zakładała wybuch kolejnej wojny światowej pomiędzy państwami kapitalistycznymi, w czasie której ZSRR zachowa początkowo neutralność, a gdy walczące ze sobą państwa zachodnie
dziejach ludzkości. Tą kobietą jest Klaudia Prokula, będąca jednocześnie jedną z najmniej znanych postaci biblijnych. Wspomnienie w Ewangelii zasługuje swemu niezwykłemu darowi jasnowidzenia. To właśnie ona ma wizję sądu Jezusa z Nazaretu, którego niesłusznie skaże na śmierć jej mąż. Mimo usilnych starań, mąż nie daje wiary jej przepowiedni. O Klaudii Prokuli
wrócić tam po wielu latach, aby w roku 64 n. e. spisać tą właśnie historię swego życia w którym doświadczyła miłości, dobroci, przyjaźni, ale i zdrady oraz smutku. Przez cały czas równolegle bujnie rozwija się jej życie duchowe. Powieść składa się z czterech okresów (Monokos, Antiochia, Rzym, Cezarea), z których