niż napisana przez zwycięzców drugiej wojny światowej. W latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku, po upadku Związku Radzieckiego, przestało istnieć jedno z największych niebezpieczeństw, jakie groziły naszej planecie. Wojna atomowa, której widmo wisiało nad światem przez blisko pół wieku, stała się praktycznie niemożliwa. Wydawało się, że świat stanie się miejscem znacznie spokojniejszym niż
szczegółowo podzielona na podgrupy zgodnie z obowiązującą metodologią, a następnie dość szczegółowo opisana od strony teoretycznej. Całość opisu uzupełniona została opisami konkretnych przykładów użycia przez terrorystów danej taktyki czy typu uzbrojenia. Można tam znaleźć bardzo interesujące rzeczy. Kto z Was wiedział na przykład o zamachach z użyciem rowerów i przyczepionych
w wojskach pancernych oraz radzieckim wywiadzie wojskowym, autor wyciąga najbardziej prawdopodobne, jego zdaniem, wnioski. I muszę przyznać, że nie doszukałem się w jego rozumowaniu żadnych błędów logicznych, co powoduje, że dopóki ktoś nie przedstawi konkurencyjnej, równie dobrze udokumentowanej i kompleksowo opracowanej teorii na temat takiego a nie innego postępowania kierownictwa
szczegółowo podzielona na podgrupy zgodnie z obowiązującą metodologią, a następnie dość szczegółowo opisana od strony teoretycznej. Całość opisu uzupełniona została opisami konkretnych przykładów użycia przez terrorystów danej taktyki czy typu uzbrojenia. Można tam znaleźć bardzo interesujące rzeczy. Kto z Was wiedział na przykład o zamachach z użyciem rowerów i przyczepionych
w świetle oficjalnej, głoszonej już od ponad sześćdziesięciu lat historii drugiej wojny światowej taka konstrukcja myślowa wydaje się być z góry skazana na wyśmianie, jednak autor stara się ją udowodnić przy wykorzystaniu głownie oficjalnych radzieckich publikacji i wypowiedzi, do których każdy ma dostęp i może porównać je z twierdzeniami i
wnioskami autora. I muszę przyznać, że dla mnie wypada on bardziej niż przekonująco. Nie będę zdradzał szczegółów, żeby nie psuć przyjemności z czytania. Powiem tylko tyle, że radziecka doktryna zakładała wybuch kolejnej wojny światowej pomiędzy państwami kapitalistycznymi, w czasie której ZSRR zachowa początkowo neutralność, a gdy walczące ze sobą państwa zachodnie
dziejach ludzkości. Tą kobietą jest Klaudia Prokula, będąca jednocześnie jedną z najmniej znanych postaci biblijnych. Wspomnienie w Ewangelii zasługuje swemu niezwykłemu darowi jasnowidzenia. To właśnie ona ma wizję sądu Jezusa z Nazaretu, którego niesłusznie skaże na śmierć jej mąż. Mimo usilnych starań, mąż nie daje wiary jej przepowiedni. O Klaudii Prokuli
wrócić tam po wielu latach, aby w roku 64 n. e. spisać tą właśnie historię swego życia w którym doświadczyła miłości, dobroci, przyjaźni, ale i zdrady oraz smutku. Przez cały czas równolegle bujnie rozwija się jej życie duchowe. Powieść składa się z czterech okresów (Monokos, Antiochia, Rzym, Cezarea), z których